آیین دست های شما مهربانی است
این دست ها کرامتشان آسمانی است

 خورشید و ماه، ریزه خور سفره ی توأند
 آوازه ی محبّت تو کهکشانی است

دنیا به زیر سایه ی چشمت نشسته است
وقتی که انقلاب نگاهت جهانی است

شور تو در صدای جهان موج می زند
رسم تمام حنجره ها پرده خوانی است

تقویم، کلّ سال برایم سه شنبه است
این روزها هوای دلم جمکرانی است

قطعا نمی رسی به من امروزهای تلخ
وقتی دعای از ته قلبم زبانی است

***

«یک پلک دیدن تو در این کوره راه سخت»
من آرزویم از همه ی این جوانی است...

حسین سنگری

از لب لعل تو واز خم ابروی تو بود

هر کجا پا که نهادند همه خوبان جهان

صحبت از روی تو و موی تو و خوی تو بود

از تو محبوب تری سايه نيفکنده به ما

نظر خالق عالم به جهان سوی تو بود

نظم در عالم افلاک به يک غمزه توست

دم عيسی و يد موسی همه بازوی تو بود

مهديا خيز و قدم رنجه کن و رخ بنما

که همه خلق جهان منتظر روی تو بود